Azaroak 11 : eskola ez da doktrinamendu tokia

Eskolak ez du gerraren itxarongela izan behar

Ikasturte-hasiera honetan, azaroaren 11ren inguruan oroitzapenezko ekitaldi bat inposatua da. « Borondatezko zerbitzu nazionala »|rekin batera iragarri den ekimen hau hezkuntzaren eta belaunaldi gazteen pentsamoldearen militarizazio-logika baten barruan kokatzen da. Horretarako, ikasleak elkarretaratzeetara, hitzaldietara, Marseillesa kantatzera eta «Frantziaren alde hila» leloa aipatzean isiluneak egitera bultzatzen dituzte.

LAB klase, internazionalista eta antimilitarista sindikatuarentzat, «Frantziaren alde hildakoen omenezko ekitaldi» horrek ez du lekurik izan behar eskoletan, kolegioetan eta lizeoetan.

Eskola ez da doktrinamendu tokia izan behar

Hainbat baliabide pedagogiko eta eskolaz kanpoko ekimen dagoeneko doktrinamendu neoliberalaren tresna dira, enpresen aldeko ekintzailetza-ekimenen eta kudeaketa-prestakuntzen bidez, bereziki eskola-enpresa lankidetzen esparruan eta, batez ere, enpresen eta haien akziodunen mesedetan. Testuinguru horretan, 2025etik aurrera Segurtasun eta Defentsa Globaleko Ikasgelak (CSDG) ezartzea III. Errepublikako eskola inperialista baten eredura itzultzea iruditzen zaigu.

Azaroaren 11ko ekitaldia eskola eta ikasketa-programak instrumentalizatzeko beste seinale bat da, “nazio-narrazio” baten mobilizazioaren bidez, helburu militarista eta inperialistekin. Ministerioek ikasleen doktrinamendurako eta gazteen adimenak baldintzatzeko espazio gisa ulertzen dute eskola. Helburua “frantses nazio-narrazioa” «pasarte heroikoz» puztea da, herri-klaseetako gazteen etorkizuna kapitalista eta nazionalista frantsesen interes inperialistekin lotzeko, ikasleak Armadarekin bat egitera bultzatuz. Horregatik, eskolak edozein kidego militarren presentziaren aurka gara.

Sindikatua antimilitarista gisa, Lehen Mundu Gerran kapitalisten eta inperialisten interesen alde trantxadetan hildakoek bezainbesteko aitortza merezi dutela uste dugu errefusatu, intsumiso eta desertoreek.

Klase herrikoien dirua eta gorputzak: gerraren muina

2026tik aurrera, armadari eta armagintzari bideratutako aurrekontua hezkuntzari esleitutakoa baino handiagoa da. 2017az geroztik, aurrekontu militarra %40 handitu da; hezkuntzakoa, berriz, %10 baino ez termino errealetan. Horri enpresei emandako 166.100 milioi euroak gehitzen badizkiogu —BPGaren %5,7—, argi ikus daitezke Macronen gobernuen lehentasunak eta politika publikoen norabidea: kapitalaren errentagarritasuna bermatzea hedapen militar-inperialistaren bidez, energia-baliabideak gero eta urriagoak diren testuinguruan, eta herri-klaseak diziplinatzea, langile-klase otzana eta «nazioaren interes kapitalistak» defendatzeko prest dagoena bermatzeko.

Armagintza-konglomeratua, «nazio-narrazioaren» atzeko azalean

«Nire lehen zeremonia militarra» izeneko liburuxka haurrentzat prestatutako argitalpena da, eta Association Solidarité Défense elkarteak argitaratzen du. Elkarte hori, besteak beste, armagintzako enpresa handiek finantzatzen dute, hala nola Navalgroup, Arquus, Dassault Aviation, MBDA Missiles Systèmes, KNDS eta Safran enpresek.

Liburuxkak uztailaren 14ko eta azaroaren 11ko zeremonia militarrak lantzen ditu (paradoxikoki, ez du maiatzaren 8a aipatzen, nazismoaren aurkako garaipenaren eguna).

Azaroaren 11k ez du atzera-egite bat izan behar, gerra inperialisten eta inperio kolonialen nostalgia-eldarnioen zerbitzura. Bakearen eta herrien zein langile-klaseen arteko elkartasunaren aldeko hausnarketa-eguna izan behar du.

Herrien Internazional baten alde, solidarioa eta intsumitua.